ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΒΑΛΚΑΝΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ

Η ΤΙΤΟΪΚΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΚΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ (1967 -1974)
Όψεις των ελληνογιουγκοσλαβικών σχέσεων κατά την επταετία
ISBN 9789604586820

Έτος έκδοσης 2016
Σελίδες: 448
Τιμή:  19.00 €  
eBOOK: 11.99 €  

Μόνιμη διεύθυνση αυτής της σελίδας:
https://www.epikentro.gr/index.php?isbn=9789604586820

Κωδικός στο σύστημα ΕΥΔΟΞΟΣ: 59372440

ΣΦΕΤΑΣ ΣΠΥΡΟΣ
Πρόλογος: Γιώργος Αναστασιάδης

Περιεχόμενα
Πρόλογος
Εισαγωγή

Έγραψαν για το βιβλίο:
European Library, Ιανουάριος 2017
Ιστοσελίδα Clio Turbata, 14.02.2017 Δείτε την πρωτότυπη δημοσίευση

Η επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας στην Ελλάδα το 1967 ερμηνεύτηκε αρχικά από τη Γιουγκοσλαβία ως ένα ευρύτερο αμερικανικό σχέδιο για την προώθηση της αμερικανικής πολιτικής ελέγχου της Μεσογείου και της νότιας Βαλκανικής, κάτι που οδήγησε τις διμερείς σχέσεις σε στασιμότητα.

Μια κινητικότητα στις διμερείς σχέσεις σημειώθηκε μετά τη σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία το 1968 και την εξαγγελία του δόγματος Μπρέζνιεφ. Το 1970-72 οι διμερείς σχέσεις εισήλθαν σ’ ένα στάδιο αναθέρμανσης. Σ’ αυτό συνετέλεσαν: Το κλίμα ύφεσης στις σχέσεις Ανατολής – Δύσης, ο φόβος της Γιουγκοσλαβίας για στενότερη προσέγγιση της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, ο προσανατολισμός της Γιουγκοσλαβίας προς τις ΗΠΑ και την Κίνα και άλλοι παράγοντες. Παρά την προπαγάνδα των Σκοπίων, Αθήνα και Βελιγράδι δεν θεωρούσαν το Μακεδονικό ως εμπόδιο στην ανάπτυξη των διμερών σχέσεων.

Η σοβιετογιουγκοσλαβική προσέγγιση του 1973/74 και η εξάλειψη του σοβιετικού κινδύνου επέφεραν παλινδρόμηση στις διμερείς ελληνογιουγκοσλαβικές σχέσεις, σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Η Γιουγκοσλαβία ενίσχυε οικονομικά τον αντιδικτατορικό αγώνα των Ελλήνων και ιδίως το ΚΚΕ (Εσωτερικού), που έβλεπε τον γιουγκοσλαβικό δρόμο προς τον σοσιαλισμό ως πρότυπο.

Ο Σπυρίδων Σφέτας είναι αναπληρωτής καθηγητής Βαλκανικής Ιστορίας στο Α.Π.Θ..


ΣΦΕΤΑΣ ΣΠΥΡΟΣ
Ο Σπυρίδων Σφέτας γεννήθηκε στο χωριό Κοιλάδα Λαρίσης το 1960. Αποφοίτησε από το Ιστορικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ το 1983. Με υποτροφίες αρχικά του Ι.Κ.Υ. και αργότερα του γερμανικού κράτους, μεταξύ 1985-1991 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία της Ανατολικής και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και στη Σλαβολογία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Το 1991 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Η διατριβή του αφορούσε στο Μακεδονικό Ζήτημα. Επέστρεψε στην Ελλάδα, εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία και το 1993 διορίστηκε Επιστημονικός Συνεργάτης στο Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου (ΙΜΧΑ). Το 1999 εκλέχθηκε Λέκτορας Νεότερης και Σύγχρονης Βαλκανικής Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, το 2004 εξελίχθηκε στη θέση του Επίκουρου Καθηγητή, το 2009 στη θέση του Αναπληρωτή Καθηγητή και το 2017 στη βαθμίδα του Τακτικού Καθηγητή. Έχει γράψει πολλές μελέτες και άρθρα για την ιστορία των Βαλκανίων, αλλά και για τις τρέχουσες εξελίξεις, έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά, καθώς και βαλκανικές γλώσσες.
 
-- Επιστροφή στον κατάλογο των βιβλίων --